تاریخچه توسعه بازار املاک و مستغلات چین

مرحله اول: پیشرفت نظری و مرحله شروع آزمایشی (1978-1991)

در سال 1978، نظریه پردازان دیدگاه های تجاری سازی مسکن و حقوق مالکیت زمین را مطرح کردند. در سپتامبر 1980، اداره ساخت و ساز مسکن شهرداری پکن رهبری لیست را بر عهده گرفت و شرکت توسعه شهری پکن را تأسیس کرد که مقدمه توسعه همه جانبه املاک و مستغلات را باز کرد. در سال 1982، شورای دولتی یک فروش آزمایشی مسکن در چهار شهر انجام داد. در سال 1984، گوانگدونگ و چونگ کینگ شروع به جمع آوری هزینه های استفاده از زمین کردند. دوره 1987 تا 1991 مرحله اولیه بازار املاک و مستغلات چین بود. در 26 نوامبر 1987، دولت شهرداری شنژن زمین مسکونی را از طریق مناقصه عمومی برای اولین بار پیشنهاد داد. در سال 1990 طرح اصلاح مسکن شانگهای ارائه شد و سیستم صندوق تامین مسکن تاسیس شد. از سال 1991، شورای دولتی طرح های کلی اصلاح مسکن 24 استان و شهرستان را تصویب کرده است.

مرحله دوم: حدس و گمان غیرمنطقی و مرحله ارتقاء تعدیل (1992-1995)

در سال 92 اصلاحات مسکن به طور کامل راه اندازی شد و سامانه صندوق انباشت مسکن به طور کامل اجرا شد. در سال 93 «پروژه مسکن» آغاز شد. پس از سال 1992، صنعت املاک و مستغلات به سرعت رشد کرد، با بالاترین رشد ماهانه سرمایه گذاری 146.9 درصد. بازار املاک زمانی در برخی مناطق آشفته بود و در برخی مناطق فوم نسبتاً مشهودی به چشم می خورد. پس از تعدیل و کنترل کلان اقتصادی در پایان سال 93، نرخ رشد سرمایه گذاری در املاک عموما به شدت کاهش یافت. بازار املاک و مستغلات پس از یک دوره رکود شروع به بهبود کرد.

مرحله سوم: توسعه نسبتاً پایدار و هماهنگ (1995-2002)

با تعمیق اصلاح نظام مسکن و بهبود درآمد ساکنان، مسکن به کانون مصرف جدید تبدیل شده است. پس از سال 1377 با لغو سیستم توزیع املاک و اجرای سیاست رهن، سرمایه گذاری در املاک وارد دوره ای از توسعه مستمر و سریع شد و صنعت املاک به یکی از صنایع رکن اقتصاد تبدیل شد.

مرحله چهارم: مرحله جدیدی که قیمت ها همچنان افزایش می یابد و تعدادی از اقدامات نظارتی ارائه می شود (از سال 2003)

از سال 2003، قیمت مسکن به افزایش خود ادامه داد و قیمت فروش خانه در اکثر شهرها به طور قابل توجهی افزایش یافت. پس از آن، تعدادی از سیاست های نظارتی برای صنعت املاک و مستغلات معرفی شد. از سال 1978 شروع شد و 40 سال از آن زمان می گذرد.