ستون فقرات معماری مدرن: مقدمه ای بر ساختمان های سازه های فلزی

 

 

سازه فولادی یک چارچوب باربری-است که عمدتاً از مقاطع فولادی ساخته شده ساخته شده است. این بخش‌ها، مانند تیرهای I، کانال‌ها، زاویه‌ها و مقاطع ساختاری توخالی (HSS)، برای تحمل بارها و انتقال آنها به فونداسیون طراحی شده‌اند. اجزاء از محل کار در یک محیط کنترل شده کارخانه پیش ساخته می شوند و سپس برای مونتاژ به محل ساخت و ساز منتقل می شوند، معمولاً با استفاده از اتصالات پیچ و مهره یا جوش داده شده.

استحکام و دوام استثنایی:

فولاد دارای بالاترین نسبت استحکام-به-وزن در بین هر مصالح ساختمانی رایج است. این بدان معناست که سازه های فولادی می توانند فواصل زیادی را طی کنند و بارهای بسیار زیادی را بدون نیاز به ستون های بزرگ و حجیم تحمل کنند. همچنین غیر قابل احتراق است و در برابر تاب خوردگی، پوسیدگی و حشرات مقاوم است و طول عمر طولانی را تضمین می کند.

انعطاف پذیری و تطبیق پذیری طراحی:

استحکام ذاتی فولاد به معماران اجازه می دهد تا مرزهای طراحی را جابجا کنند. ایجاد فضاهای باز وسیع، سقف‌های منحنی، و اشکال هندسی منحصربه‌فرد را می‌سازد که با مواد دیگر دشوار یا غیرممکن است. همچنین می توان آن را به راحتی در آینده اصلاح یا تقویت کرد.

سرعت ساخت:

از آنجایی که قطعات در یک کارخانه پیش ساخته می شوند، آماده سازی و ساخت سایت می تواند به طور همزمان اتفاق بیفتد و زمان بندی پروژه را به شدت کاهش دهد. مونتاژ در سایت سریع، دقیق و کمتر به شرایط آب و هوایی وابسته است که منجر به اشغال سریعتر و بازگشت سرمایه می شود.

پایداری:

فولاد بازیافتی ترین ماده روی کره زمین است. اکثر فولادهای سازه ای حاوی درصد بالایی از محتوای بازیافتی هستند و خود در پایان عمر ساختمان 100٪ قابل بازیافت هستند. این به طور قابل توجهی به گواهینامه های ساختمان سبز مانند LEED کمک می کند.

هزینه-اثربخشی:

در حالی که هزینه مواد فولاد می تواند نوسان داشته باشد، هزینه کلی پروژه اغلب به دلیل زمان ساخت سریع تر، کاهش نیروی کار، هزینه های پایین تر فونداسیون (به دلیل سبک تر بودن سازه) و حداقل تعمیر و نگهداری در طول عمر آن کمتر است.