اقدامات فنی برای تقویت سازه های فولادی

زمانی که سازه فولادی آسیب می بیند باید فورا مشکل را پیدا کرده و حل کنیم. عوامل اصلی آسیب سازه فولادی عبارتند از:

1) ظرفیت باربری ساختاری به دلیل تغییرات بار، سرویس طولانی مدت و تغییر در قوانین و مقررات ناکافی است.

2) به دلیل تغییر شکل تصادفی مختلف، اعوجاج، ناتوانی، افسردگی و غیره اعضا، بخش اعضا ضعیف شده، اعضا تاب می‌یابند و اتصالات ترک می‌خورد.

3) تغییر شکل، ترک خوردگی و تاب برداشتن اجزا یا اتصالات ناشی از اختلاف دما.

4) خوردگی ناشی از مواد شیمیایی و خوردگی الکتروشیمیایی باعث تضعیف بخش اعضای سازه فولادی می شود.

5) سایر موارد شامل اشتباهات در طراحی، تولید و ساخت و استفاده و بهره برداری غیرقانونی در طول مدت خدمت می باشد.

عمدتاً سه نوع اقدامات فنی تقویت کننده برای سازه های فولادی وجود دارد:

1) روش تقویت بخش: به صورت موضعی یا در طول کامل قطعه، از فولاد برای تقویت استفاده می شود و به یک کل متصل می شود تا بتواند نیروهای مشترک را تحمل کند.

2) نمودار محاسبه را تغییر دهید: تکیه گاه های اضافی اضافه کنید، توزیع بار را تنظیم کنید، سطح نیروی داخلی را کاهش دهید، جابجایی نیرو بر روی تکیه گاه سازه از نظر استاتیکی نامشخص و تنش اوج را کاهش دهید.

3) روش کابل پیش تنیده: از کابل های با مقاومت بالا برای تقویت پیوندهای ضعیف سازه یا بهبود ظرفیت باربری کلی، سختی و پایداری سازه استفاده کنید.